Hoofdstuk 7

Kerst en Oud & Nieuw 1945.
 
Zo nadert dan Kerstmis 1945.
Maar dan kerstdagen zonder sneeuw en ijs, zoals we dat in Holland vaak gewend waren.
Met zulke hoogtij dagen denk je meer aan Holland dan anders; een soort heimwee maakt zich dan van je meester.
Voor mij is dit de eerste keer dat ik het Kerstfeest niet thuis in Holland kan vieren.
's Avonds wordt er in de kantine een Kerstdienst gehouden, waarin Ds.Bleker, onze veldprediker, voorgaat. Na deze dienst worden er gezamenlijk nog kerstliederen gezongen.
En zó eindigt dan voor ons Kerstmis 1945!
Van Kerstmis naar Oudejaarsavond is maar een kleine sprong.
Ook nu wordt er weer een gezamenlijke dienst in de kantine gehouden.En bij het zingen van; "Uren, dagen, maanden, jaren, vliegen als een schaduw heen,"word ik meer bij de vergankelijkheid van het leven bepaalt, dan óóít tevoren.
Maar wat de toekomst mij ook brengen moge. Ik weet mij in des Heere hand. Wat zou het gróót zijn, als je die zekerheid had.
Tenslotte spreekt onze waarnemend bataljons-kommandant, de Majoor Andriessen ons nog toe;
"vanzelfsprekend zullen wij allen die tot 1-8 R.I. behoren, en ook allen die thans in het Vaderland verblijven, terugblikken in het jaar 1945, dat achter ons ligt.
Oudejaarsavond dwingt ons er toe om na te denken over datgene wat achter ons ligt.
Ik breng nog eens in herinnering de verschrikkingen, die wij in Nederland hebben moeten doormaken. Wat een ellende, wat een lijden.
Denken wij aan de vreselijke hongertochten, die duizenden uit het westen des lands hebben moeten maken, door sneeuw, modder en langs spiegelgladde wegen met rijwielen en voertuigen van allerlei aard.
Deze ontzettende tochten heeft aan velen het leven gekost, maar ook velen het leven doen behouden.
Het is ook onze plicht te denken aan de mensen van het verzet, die gemarteld, vermoord of gedood zijn boor de strijd voor onze bevrijding.
In de geschiedenis van Nederland, zullen zij blijven voortleven.
Het jaar 1945 heeft ook ons tenslotte de lang verbeide bevrijding gebracht. Wat een vreugde, dankbaarheid en enthousiasme in het gehele land, na zoveel onderdrukking en zóveel lijden.
En nu staan we op de drempel van het jaar 1946.
Wat zal het ons brengen ?      Dat weet God alleen.
Deze Volkerenstrijd is nog niet afgelopen. In de meeste werelddelen zijn er nog gebieden waar onderdrukking, terreur, moord, plundering, rechtsverkrachting en willekeur de overhand hebben.
In deze kokende, ziedende wereld, zal zich moeten herstellen van de vele diepe wonden, die ons land zijn toegebracht.
Cabaret-programma voor Oudejaarsdag 1945 te Lubok-Kiab
Wij Nederlanders, allen tezamen, zullen ontzaglijk hard moeten gaan werken, om ons in de toekomst op te richten en staande te kunnen houden.
Om dit te kunnen bereiken, zullen er mogelijkheden geschapen moeten worden.
Één van de taken waar we thans voor staan, is de vrijmaking van ons rijksgebied in Azië van de daar heersende terreur.
Voor dit werk maken wij ons gereed op Malakka, duizenden mijlen van huis verwijderd. Na de vrijmaking van Insulinde, zullen deze gebieden, verbonden door een hechte vriendschapsband met Nederland, kunnen bouwen aan een nieuwe toekomst tot heil van het Gemenebest.
Voor deze taak zullen wij ons moeten geven, dat zijn we verplicht tegenover de wereld en onszelf. Onze geschiedenis is er om te bewijzen dat de Nederlanders in vroegere zware beproevingen zich steeds hebben kunnen oprichten, en dat zal met Gods hulp ook nu geschieden."
Aldus de Majoor Andriessen.
En zo keren we terug naar onze barakken om, als de hoornblazers het teken daarvoor geven, het Nieuwe jaar in te luiden en een heildronk hierop uit te brengen.
Maar daar blijft het niet bij, want niet zodra hebben de trompetten zich laten horen, of er breekt een hels lawaai los.
Iedereen die maar een wapen heeft, en dat zijn er heel wat, is namelijk naar buiten gekomen en staat in de lucht te knallen.
Langzamerhand wordt het geschiet minder en tenslotte is het dan weer stil. Het jaar 1946 heeft een aanvang genomen.
Nieuwjaarsdag hebben we vrijen staat in het teken van onderlinge sportwedstrijden, zoals touwtrekken, schieten, voetballen e.d.
's Avonds is er in de kantine een cabaretvoorstelling, vóór de jongens en d66r de jongens.
Op deze avond wordt ook een nieuw lied geïntroduceerd, dat we nog vele malen zullen horen zingen.
De titel is genaamd "Op Malakka", en het wordt gezongen op de wijze van "Op het strand, stil en verlaten."
 
Op Malakka.


1)

Op Malakka stil verlaten,

Ligt ons eerste bataljon,

Tussen palm en rubberbomen,

Bruin te branden in de zon,

Eten trossen met bananen,

Of een sappige ananas,

Lopen dan door mooie lanen,

Iedereen is in z'n sas.


Refrein.

Maar toch denk je steeds aan Holland,

Alles wat je achterliet,

Aan je vrouw en aan je meisje,

Die je in geen jaren ziet.


2)

Och er is zoveel te kletsen,

Soms is er wel reden voor,

Laat ze dan maar stiekem zwetsen,

't Is voor ons het beste hoor,

Beloven ze je gouden bergen,

Denk er dan met blijdschap aan,

Dat we over twee jaar vast weer,

Met de boot naar Holland gaan.


Refrein.

Maar toch denk je steeds aan Holland,

Alles wat je achterliet,

Aan je vrouw en aan je meisje,

Die je in geen jaren ziet.


3)

Jongens, zing een vrolijk liedje,

Houdt er daar de moed mee in,

Ook al zit er hier geen grietje,

Maak het zelf dan naar je zin,

Jongens, laat de kop niet zakken,

Heus het komt wel weer terecht,

Lap dan alles aan je hakken,

Heus dan gaat het ons niet slecht.


Refrein.

Maar toch denk je steeds aan Holland,

Alles wat je achterliet,

Aan je vrouw en aan je meisje,

Die je in geen jaren ziet.


4)

Als we weer in Holland komen,

Kerngezond en bruin gebrand,

En je zit bij je familie,

In je eigen vaderland,

Zit je zo dan bij elkander,

Heel gelukkig en te vrêe,

Dan vertel je een en ander,

Van het land ver over zee,

Dan is al het leed geleden,

Maar toch denk je aan die tijd,

Dat we hier in Indië streden,

Onze vaderlandse strijd.


Refrein.

Maar toch denk je steeds aan Holland,

Alles wat je achterliet,

Aan je vrouw en aan je meisje,

Die je in geen jaren ziet.

 

 

 

Terug naar de intro

Naar hoofdstuk 8